Kahraman Adamlar ve Çocukları
Bugün Montaigne’in “Denemeler”kitabında “Babalar ve Çocukları” adında sayfa 157-158 arasında geçen hikayesi hakkında düşüncelerimi paylaşacağım.
Öncelikle bir insanın doğar doğmaz düştüğü yer ailesi ve sıcacık evidir. Bu evde o bebeği eğitip büyütmekle yükümlü olan anne ve baba vardır.Çocuklar doğuştan araştırma , keşif etme yeteneğine sahiptir. Bu nedenle çocuğumuzu kısıtlamamalıyız. Bu durumda çocuğumuzu hiç mi kısıtlamayacağız? Hayır tabii ki de ama çok fazla kısıtlanmak olumsuz sonuçlar doğurur.
Çocukların eğitimden babalar yönü çok büyüktür. Belki de kadınlar bu yüzden karşısındaki karşı cins bireyin iyi bir baba olup olmayacağı hakkında seçimler yapar. Bence de bir adam olacak karşı cins için baba olabilecek potansiyeli olmalıdır. Birbirimizi tamamlamamız gerekmektedir. Babalar çocuklarına sadece bilgilendirme amaçlı değil hayatı öğretmeli,ahlaki değerler ve insani değerler kazandırmalıdır.
Biz de babamız hep “Kahraman” ünvanıyla aklımızda yer etmiştir.Çünkü babamızın bize olan koruyucu tavrı bizim babalarımıza olan güvencimiz bu ünvanı doğurmuştur. İşte babalar bu görevleri yerine getirmelidir.Çocuklarımıza bir aile olarak baskıcı davranmamalıyız.Onları sıkı bir disipline sokmak yerine çocuklarımızın doğal eğilimine yatkın eğitim verilmesi uygundur.
Derler ya “Çocuk ailenin aynasıdır” işte bu söz gerçekten çok doğrudur.Çocuk ailesinde ne görürse onları uygulamaya sürdüğü için burada yine anne ve babaların görevi büyüktür.Özellikle babalar bu tür şeylerde davranışlarını gözden geçirmeleri gerekmektedir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder