HER MEVSİM BİR YAŞAM

 HER MEVSİM BİR YAŞAM

Bugün Montaigne’in “Denemeler” kitabında sayfa 189-191 arasında geçen “Her Şey Mevsiminde” adlı hikayesi hakkında düşüncelerimi paylaşacağım.

Öncelikle mevsimler hayatımızın her alanında var olup bir döngü oluştururlar.Bu döngü sadece doğanın değil insanın ruhunun da bir yansımasıdır.Aslında insan ruhunun burada doğa ile etkileşim içinde olduğunu söyleyebiliriz.Mevsimlerin döngüsü sadece dış dünya ile bağlantılı değiş iç dünya ile de bağlantılıdır.Mevsim döngüleri gibi insan da bir döngüye sahiptir.Dediğim gibi aralarında bir etkileşim vardır insanda doğa gibi döngüye sahiptir; büyür, olgunlaşır, yaşlanır  ve ölür.

Montaigne’in “Her şeyin bir zamanı vardır.” derken aslında doğanın ritmine ayak uydurmamız gerektiği vurgulanır.Bana sorarsanız böyledir.

Doğaya ayak uydurmadığımız sürece nasıl hayatta kalır insan? İşte bu bakış açısıyla mevsimlerin değişimi bir tür içsel değişim ile paralellik gösterir.Örneğin ilkbaharda aydınlanan, çiçek aça doğa kışın daha karanlık daha karamsar algıya düşer işte paralellikten kasıt bu dur.İnsan da böyledir gösterir kendisini bazen hüzünle bazen ufak umutla.

Yukarıda da bahsettiğim gibi her mevsim bir insan hayatındaki döneme hitap eder.”İlkbahar” daha canlanmış, tazelik anlamında gençlik yıllarını, taze umut duygularını ve neşeyi çağırıştırır.”Kış ise daha karamsar hani biraz daha insan hayatına paralelliği açısından düşüş dönemi kendini yenilenmeye hazırladığın dönemdir.İşte bu şekilde insan ruhu da mevsimsel değişimlere benzer döngü içerisindedir.

Son olarak bence doğanın döngüsüne ayak uydurmak gerekir ve bu değişimlere direnç göstermemek gerekir.Her mevsimin kendisine özgü bir anlamı vardır ve her şey mevsiminde güzeldir. Bu başlık altında olan iletilere ve Montaigne’in düşüncelerine katılıyorum.